Bohii

Na jaren is het plantje Woads (wede) uitgegroeid tot een mooie bloem.
Deze krijgt de naam Bohii.
We zitten in een tijd van veranderingen en dat is bij ons ook zo. We gaan reizen door de tijd.

De Bohii (ook wel vernederlandst tot Bojers) waren Boheemse nomaden die de naam hebben gekregen door de Galliers, de Bohii zijn een van de oudste kelten die zijn oorsprong waarschijnlijk hadden in India, Egypte, Griekenland en het huidige Midden-europa. Ze duiken op verschillende momenten in de geschiedenis op.


In de 3e eeuw v.Chr. werden talloze oorlogen gevoerd tussen de Bohii en de Romeinen en toen Hannibal Italië binnenviel (218 v.Chr.) kwamen de Bohii hem te hulp.
Bohemen wordt wel als bakermat van de Bohii beschouwd. Zo zou de naam Bohemen ooit zoiets als *Boiohaimum ("heem van de Bohii") geluid hebben. Uit grafvondsten blijkt dat de Bohii tot de Hallstatt- en La Tène-cultuur hoorden. Het gebied waar ze hadden gewoond kreeg de bijnaam “Woestijn van de Bohii”.

We gaan om te beginnen terug naar het jaar 1407.
Er komt een groep vreemdelingen aan in West-Europa. Ze zeggen dat ze Bohemen zijn uit Egypte, ze worden in sommige landen Gypten, Gypsies en Gitanos genoemd. Dat komt van het Griekse woord, ‘atsinganoi’, dat de naam was een groep in klein Azië. In het begin worden de Gypsies, ook wel genoemd Bohii, goed ontvangen in de landen. Dat komt omdat zij een geleidebrief hebben, met zo’n brief kunnen zij gemakkelijk door elk land reizen. Ze zijn harde werkers, en erg bedreven met hun handen. Ze hadden beroepen zoals houtbewerkers, smid, mandenvlechter, messen en scharen slijper, muziekanten, waarzeggers en paardenhandelaren. Ze kunnen op een geweldige manier met paarden omgaan en ze zijn hele goede ruiters. Ze rijden op Tinkers. Doordat de Bohii als nomadenvolk in de vrije natuur leven, hebben zij geleerd de natuur te gebruiken. Ze kennen de middelen om aan voedsel te komen maar ook de kruiden die als geneesmiddel kunnen dienen. Ze zijn een zwervend volk die vroeger in tenten, later in woonwagens leefden.
De Bohii, zo zijn ze er en voor je het weet zijn ze alweer vertrokken. Het is een volk waar al eeuwenlang een grote geheimzinnigheid om heen hangt.

Gypsylied

Er staat een houten wagen,
zachtjes klinkt vioolmuziek,
't Zijn de laatste dagen
van zo'n stukje romantiek.
Gypsies willen vrij zijn
langs de wegen steeds maar voort,
ze vragen om wat vrijheid
maar hun stem wordt niet gehoord.
Diep in ons hart willen wij
ook Gypsy zijn.
Diep in ons hart is ons huis
en de straat te klein,
ons hart verlangt soms naar
vrijheid en romantiek.
Een paard en wagen en er
klinkt viool muziek.
Hun dak dat is de hemel
net als vogels in de lucht.
Op weg naar het onbekende
net als wolken op hun vlucht,
en als de zon gaat dalen
dan stopt de karavaan,
een mooi meisje gaat plots dansen
en t'vuur dat wakkert aan.
En zie je morgenvroeg zo'n wagen
door de straat heen gaan,
bedenk dan dat de tijd voor hen
niet stil is blijven staan,
maar dat Gypsies trekken
zolang er dagen zijn,
maar door de eeuwen heen
is dat hun allergrootst geheim.